Wanneer het lijf zegt.. nu is het genoeg…

Als je mijn blogs de afgelopen maanden hebt gelezen, dat heb je gelezen (tussen de regels door) dat er veel gebeurd is met mij en om mij heen.

Het nieuwe jaar ben ik gestart om meer tijd en aandacht aan mij, als Monique, te besteden.

Eigenlijk kon dat ook niet anders, want mijn lijf gaf het op. Mijn lijf heeft me altijd geholpen om sterk te zijn, om veel aan te kunnen, altijd maar door te gaan. Dus wat gebeurt er nu toch?? In de afgelopen jaren zijn er veel life-events geweest, scheiding, letterlijk overnieuw starten met zowel een huis als werk en mijn leven, opbouw van mijn praktijk, persoonlijk verlies in mijn ouderlijk gezin, zwaar auto-ongeluk van mijzelf. Steeds weer was ik snel weer aan de gang of bleef maar doorgaan. Het kon ook niet anders en het hield mij op de been.

Afgelopen januari trok mijn lijf aan de bel.

Om je een kleine indruk te geven: gluten/melk/ei intolerantie, hormonaal uit balans, Eppstein Barr virus ( Pfeiffer), parasieten (in mijn lijf) , ijzertekort, lekkende darm en extreem moe met depressieve gevoelens.

Aan de slag dus… voeding aanpassen, life stijl aanpassen, ondersteunende medicatie en supplementen. PT (personal trainer) om het sporten weer op te pakken, niet om grenzen over te gaan, maar om ze te herkennen!

Het lijf werd fitter en kwam langzaam weer in balans. Ikzelf, als persoon, raakte uit balans. De doelen waar ik mezelf altijd op richtte en die maakten dat ik focus en drive had, ik had ze niet meer. Ik had een goedlopende praktijk, een huis met drie kinderen die lekker in hun vel zitten. Maar een moeder, mens en vrouw die zichzelf nu echt voorbij was gelopen.

Aan de slag dus……. terug naar mezelf. Keuzes maken voor mij en wat goed voor mij is.

De afgelopen jaren heb ik gewerkt in de transitie jeugdzorg met een contract. Het waren waardevolle en zeer leerzame trajecten met kinderen en ouders waarin ik zoveel gezien en geleerd heb. Als praktijk gaan we nu zelfstandig verder en niet meer onder de vlag van de gemeente. Het is tijd voor een nieuwe stap.

Daarnaast ben ik mij gaan richten op Coach Connect bij kanker. Samen met mijn partner en compagnon Yess zijn we hard aan het werk om mensen die geraakt zijn door kanker ondersteuning te bieden mbv coaching. (www.coachconnectbijkanker.nl).

We zijn uniek in Nederland omdat we de eerste coachorganisatie zijn die erkent wordt door IKNL. Houd ons in de gaten want we gaan door!

Er is meer tijd in mijn agenda voor mijzelf. Sporten, ontspanning, minder uren werken en daardoor het plezier weer terug in mijn leven. Hoe belangrijk! Dat straal ik uit op mijn kinderen en op mijn omgeving.

Mijn verhaal is niet uniek. Ik hoor als mens en als coach zoveel verhalen, maar de kunst zit het in het feit…. Doe je er iets mee?!!! In mijn situatie is er meer tijd in mijn agenda voor mijzelf. Sporten, ontspanning, minder uren werken en daardoor het plezier weer terug in mijn leven. Hoe belangrijk! Dat straal ik uit op mijn kinderen en op mijn omgeving.

Vanuit mij een grote DANK JE WEL voor de lieve mensen om mij heen die er voor mij zijn, met een luisterend oor, een schouder, een arm, met humor en lol.

Jullie zijn toppers!

Laat een reactie achter

*